Geplaatst: 02 maart 2010 11:17
van onze redactie buitenland
WASHINGTON - De lengte van een dag is sinds de aardbeving in Chili met 1,26 microseconde (miljoensten van eenseconde) korter geworden. Dat beweren wetenschappers van de NASA.
Tegenover persbureau Bloomberg verklaarde Richard Gross van de NASA dat de ‘massabalans’ van de aarde zo’n acht centimeter uit evenwicht geraakt door de gigantische schok. De impact van de aardbeving op die balans is deels zo groot omdat Chili een flink eind van de evenaar, de geologische middellijn van de aarde, ligt. Zo is te verklaren dat de zwaardere aardbeving bij Sumatra in 2004 een veel minder grote impact had op de ‘balans’ van de aarde. In Chili zelf zijn die wijzigingen het best te zien. Zo zou het eilandje Santa Maria, Bij de zwaargetroffen stad Concepcion, zelfs twee meter hoger zijn komen te liggen.
,,Dit is wat wij een kunstschaatserseffect noemen’’, verklaart David Kerridge, hoofd van de Britse geologische dienst tegenover Bloomberg. ,,Als een schaatser een cirkelende beweging maakt en zijn armen intrekt, dan gaat hij almaar sneller en sneller. Zo gebeurt het ook met de draaiende Aarde: op het moment dat de verdeling van de massa verandert, verhoogt de snelheid van de rotaties.’’
Volgens deskundigen kan de verschuiving langs twee aardplaten betekenen dat systemen als atoomklokken opnieuw ingesteld moeten worden.
kan ik hier wat mee?
niet echt...
maar wel leuk om te weten.. verbazingwekkend ook
en tegelijkertijd logisch
)(ik vind het cool!) Ik het best grappig vind dat ik mijn tijd hieraan verspil? Ik het eigenlijk niet verspil omdat ik hier de waarheid spreek en jij gewoon cool bent? Wist je ook dat ik heeeel goed met jou kan praten? Wij stiekem ook wel eens een geheimpje hebben?
Hannah en simon ook heeel leuk zijn? Ik best wel zin heb in zaterdag? Dat ik het idee heb dat ik je ga irriteren als ik nog langer doorga en daarom juist door ga? Je dit eigenlijk heel leuk vind? Je mij ook een heel lief kind vind? Je ook hele leuke humor hebt( vrouwen onder elkaar je weet zelf) Deze krabbel steeds onduidelijker wordt? Deze krabbel ook steeds moeilijker leesbaar word? Ik eigenlijk geen leven heb Ik toch heel erg van jou houd?
luf joe heel erg! 
Van onze medewerker, Govert Schilling
Gepubliceerd op 13 augustus 2009 09:26, bijgewerkt op 13 augustus 2009 14:03
In een planetenstelsel draait alles normaalgesproken in één richting, omdat de centrale ster en de bijbehorende planeten uit één ronddraaiende gas- en stofwolk zijn ontstaan. Planeten draaien daardoor in dezelfde richting rond als waarin de ster om zijn as draait. De nieuwe ontdekte exoplaneet WASP-17b gaat echter de verkeerde kant op, waarschijnlijk als gevolg van ingrijpende baanverstoringen door een nauwe passage van een andere planeet.
WASP-17b is ontdekt met de Wide Area Search for Planet (WASP) in Zuid-Afrika. Eens per omloop beweegt hij voor zijn moederster langs, waardoor de helderheid van de ster een heel klein beetje afneemt. Uit metingen aan die planeetovergangen kon de grootte van de planeet worden afgeleid. De middellijn blijkt maar liefst twee keer zo groot te zijn als die van de reuzenplaneet Jupiter. Daarmee is hij de grootste exoplaneet die momenteel bekend is.
Door de periodieke wiebelingen van de ster te meten, die veroorzaakt worden door de zwaartekracht van de planeet, is ook de planeetmassa bekend.
WASP-17b is slechts half zo zwaar als Jupiter. De gasreus heeft dus een zeer geringe dichtheid. De onderzoekers, die hun ontdekking binnenkort publiceren in The Astrophysical Journal, denken dat de planeet sterk is opgezwollen door de getijdenkrachten van de ster. Die variëren sterk, doordat WASP-17b in een langgerekte baan beweegt.
heerlijk toch.. zo'n dwars planeetje
.
Gepubliceerd: woensdag 1 juli 2009 23:16
Leidse natuurkundigen verklaren het vreemde collectieve gedrag van elektronen vanuit de snaartheorie.
Supergeleiding, het geheimzinnige ‘wegvallen’ van de elektrische weerstand bij extreem lage temperaturen, is wellicht te verklaren door middel van de meest extreme natuurkundige theorie: de snaartheorie. Dat constateren de Leidse natuurkundigen Mihailo Cubrovic, Koenraad Schalm en Jan Zaanen in het vakblad Science.
Supergeleiding ontstaat doordat grote aantallen elektronen in een vaste stof zich als een collectief ‘kwantumkritisch’ gaan gedragen. Ze gehoorzamen niet langer aan de gewone kwantummechanica maar aan andere, volstrekt duistere wetten. De onderzoekers tonen dat hun gedrag verklaarbaar is vanuit de snaartheorie. Berekeningen laten zien dat de elektronen zich buiten de kwantummechanische ruimtetijd bevinden, in een eigen, ‘gekromde’ ruimtetijd.
Een opmerkelijke conclusie, want de snaartheorie is opgesteld om de structuur en het gedrag van vooral exotische elementaire deeltjes te verklaren, op een schaal die onnoemelijk veel kleiner is dan die waarop zich supergeleiding afspeelt. Als hun berekeningen standhouden, is daarmee aangetoond dat de snaartheorie effecten heeft in onze zichtbare wereld – en hiermee komt de zo lang gezochte verklaring voor supergeleiding ook een stuk dichterbij.Om te beginnen moesten er voor je aanwezigheid hier biljoenen rondzwervende atomen op een complexe en intrigerend dienstbare manier zich samenvoegen om jou te scheppen.
Dit is een ordening die zo ingewikkeld en bijzonder is dat het nooit eerder is geprobeerd en alleen deze ene keer zal bestaan.
Gedurende de vele jaren die komen (hopen we) zullen deze minieme deeltjes zich zonder protest bezighouden met al die miljarden kundige, coöperatieve verrichtingen die nodig zijn om je te behouden en je de hoogst aangename, maar in het algemeen ondergewaardeerde toestand te laten ervaren die we het bestaan noemen.
Waarom atomen al die moeite doen is niet helemaal duidelijk.
Op atomair niveau is jou te vormen niet echt bevredigend.
Want in weerwil van al hun toewijding zijn atomen totaal niet in jou geïnteresseerd-sterker nog, ze weten zelfs niet dat je er bent.
Ze weten zelfs niet dat zij er zijn.
Tenslotte zijn het onbewuste deeltjes die ook nog eens niet zelf leven.
(Het is een nogal fascinerende gedachte dat als je jezelf met een pincet zou uiteennemen, het ene atoom na het andere, je een hoop fijne atoomstofjes zou krijgen waarvan er niet één ooit heeft geleefd, maar die tezamen wèl jou waren)
Bill Bryson
wow
alleen al dat idee
