in het hotel even bijkomen.. wurst laten zakken
er was overigens ook een soort markt daar..
.. wat ik mooi vind.. wat ik leuk vind.. wat ik vind..
time flies..
.. en voor je het weet zit je alweer in de derde maand van het nieuwe jaar..
ongelooflijk hoe snel het gaat
gisteren de buuf even over de schutting:
dag buurvrouw
hoe gaat het met je
ik heb je het hele jaar nog niet gezien
ow
echt niet?
nee echt niet..
dat is toch wel erg dacht ik..
dat is géén omzien naar elkaar zoals ‘t eigenlijk zou moeten
bleek ook nog dat ze wederom een keer gevallen was met de fiets
alles gekneusd
en das niet de eerste keer
..shame..
.. ik had dat dus niet door
mja..
druk met werk.. met kinderen.. met relatie.. met mezelf
de buuf aan de andere kant verjaarde in febuari
het kadootje van vorig jaar lag nog in de kast..
niet langsgeweest tussendoor
..shame..
want het mensje is al een behoorlijk eindje over de tachtig!
mja..
druk met werk.. met kinderen.. met relatie.. met mezelf
omzien naar elkaar
“vroeger” was dat vanzelfsprekend
noabuurschap heette dat
en in kleine veluwse dorpen heb je het nog
overigens.. mijn eigen nu gekneusde buuf stond óók ooit ‘es voor mijn deur met een warme maaltijd toen ik ziek was…
omzien naar elkaar
die term wordt veel gebruikt in christelijke kringen
maar schroom niet
je hoeft er geen christen voor te zijn
(al is dat tulek altijd fijner om dat wèl te zijn!)
iedereen kan het
iedereen mag het
ongeacht religie of afkomst
omzien naar elkaar zou over alle grenzen heen moeten gaan
..ik ga in ieder geval beter mijn best doen..


Wat speelde zich in die roerige dagen van het 1574 in en rond Leiden af?
Daarvoor moeten wij u het beleg en ontzet van Leiden tijdens de tachtigjarige oorlog in uw herinnering terugroepen.
Francisco Valdez
Het tweede beleg door de Spanjaarden wel te verstaan. Want ook in oktober 1573 belegerden zij onder bevel van Valdez de Stad. Dat beleg duurde tot 21 maart 1574. Toen betrokken de Spanjaarden weg om het leger van Lodewijk van Nassau op de Mokerhei te helpen bestrijden.
De Leidenaars konden maar kort van hun vrijheid genieten want op 26 mei verschenen de Spanjaarden -5.000 man sterk- opnieuw voor het tweede beleg, dat uiteindelijk tot 3 oktober zou duren. Het stadsbestuur had helaas verzuimd om in de tussentijd de nodige voorzorgen te nemen om naar behoren op beleg en verdediging te zijn voorbereid.
De omstandig heden waren daardoor veel slechter dan die, waaronder het eerste beleg begon. Men had onvoldoende voedsel binnen de stadsmuren gebracht, was slecht bewapend en men had zelfs verzuimd de schansen van het eerste beleg te slopen. Valdez heeft daardoor geen moeite de stad snel hermetisch af te sluiten.
Toch lukte het een enkeling wel tussen de schansen door te sluipen en op deze wijze slaagde men er bij voorbeeld in om postduiven naar de Prins van Oranje in Delft te brengen. Door met deze duiven berichten naar Leiden te sturen over een komend ontzet van de stad slaagt hij er in de Leidse bevolking moed in te spreken.
Jan van Hout
Maar ook verraders, de zgn. glippers,verlaten heimelijk de stad om Valdez op de hoogte te brengen van de erbarmelijke toestand waarin de bevolking verkeert. De honger slaat toe en ook de pest. Duizenden inwoners sterven. Valdez probeert met zoete beloften de belegerden tot overgave te dwingen en dit brengt vele wanhopigen aan het twijfelen. Maar de trouwe stadssecretaris Jan van Hout en de aanvoerder der troepen Jan van der Does, willen van geen overgave weten.
Jan van der Does
De mythevorming heeft zelfs het verhaal in de wereld geholpen, dat burgemeester Van der Werf zijn eigen lichaam als voedsel aan de hongerige bevolking aanbood; een dramatisch moment, dat op menig schilderij is vereeuwigd. Men houdt stand. Het stadsbestuur zendt de belegeraar in antwoord op zijn belofte dat hij de bevolking bij overgave zou sparen, een briefje met (in het latijn) de spreuk: "De vooglaar, op bedriegen uit, den vogel lokt met zoete fluit".
Burgemeester Van der Werff biedt zijn arm aan als eten. Als de bevolking zich maar niet overgeeft aan de Spanjaarden, zo wil het verhaal dat vermoedelijk niet echt is gebeurd.
De redding moet komen van de Prins van Oranje, die besloten heeft de dijken van Holland door te steken, waardoor alle laaggelegen delen van het land, waaronder de omgeving van Leiden, onder water zullen lopen, wat de Spanjaarden zou moeten verdrijven. Een ingrijpende beslissing want veel vruchtbaar land zal hierdoor voor lange tijd verloren gaan.
Magdalena Moons smeekt haar verloofde Francisco Valdez de bestorming van Leiden nog een dag uit te stellen.
Maar aanvankelijk wil het water niet stijgen. Pas als begin oktober de wind naar het zuiden draait en aanwakkert tot stormkracht stuwt het water met kracht het Leidse gebied binnen en kan de Geuzenvloot met platbodemvaartuigen de stad naderen.
De watergeuzen
In de nacht van 2 op 3 oktober 1574 stort een deel van de verzwakte stadsmuur bij de Koepoort met groot lawaai in.
De Spanjaarden, een uitval en het opkomend water vrezend, vluchten in paniek. De bevolking kan het nog niet geloven. Een kleine jongen, Cornelis Joppensz, sluipt naar de Lammenschans en vindt deze inderdaad verlaten. De belegeraars moeten zeer overhaast zijn vertrokken want in de schans staat nog een klaargemaakte maaltijd van wortelen, uien, vlees en pastinaken op het vuur, die "hutspot" genoemd zal worden.
En om acht uur in de morgen van 3 oktober komen de Watergeuzen onder bevel van De Boisot met hun vaartuigen via de Vliet de stad binnen en brengen voor de uitgehongerde bevolking o.a. haring en wittebrood mee. Het ontzet is een feit. Het volk stroomt naar de Pieterskerk om God te danken voor de bevrijding van het Spaanse juk. Deze dankdienst is nadien elk jaar opnieuw op 3 oktober in dezelfde kerk gehouden, zelfs gedurende de oorlogsjaren.
Het "wapenfeit" van Leidens Ontzet, waarbij het doorzettingsvermogen van de bevolking en het water de sterkste wapens bleken, was een belangrijke mijlpaal in de strijd om de onafhankelijkheid van de Republiek. Als blijvend monument schonk Prins Willem van Oranje de stad zijn Hogeschool, thans Universiteit, die reeds op 8 februari 1575, vier maanden na het Ontzet, werd ingewijd.
Voor meer informatie over de Tachtigjarige Oorlog zie http://dutchrevolt.leidenuniv.nl
bron: 3 october vereeniging.



Door: Germen | Geplaatst: 9 sep 2010 | Trefwoorden: Feature, Kosmologie, Natuurkunde, Ruimtevaart, Wetenschap | Volg reacties via RSS 2.0 |
Slecht nieuws voor Hawking. Van de bestaande kosmologische theorieën blijkt steeds minder te kloppen.
De momenten dat je een artikel leest en dat het lijkt alsof je een hallucinatie doormaakt – alsof de grondvesten van je bestaan totaal op zijn kop staan - zijn uiterst zeldzaam. Vanmorgen was het zover. Al langer is bekend dat de waarden van de fijnstructuurconstante alfa, een getal dat aangeeft hoe sterk de elektromagnetische kracht is, variëren met de afstand en mogelijk ook met de tijd.
Dark flow en alfa op hol
Nu zijn er twee ontdekkingen gedaan die als ze samen worden gevoegd leiden tot een gevoel dat nog het meeste weg heeft van een totale mentale aardbeving.
Radiosterrenstelsel in het sterrenbeeld Centaurus. Tussen Centaurus en Vega ligt de mysterieuze dark flow, die hele melkwegstelsels tegelijk op sleeptouw neemt. bron: ESO
Wat is de gemeten variatie precies?
De verschillen in alfa zijn klein: ongeveer een honderdduizendste deel in beide richtingen. De verdeling van afwijkingen van alfa in beide richtingen lijkt volgens de onderzoekers op het veld van een staafmagneet. De aarde ligt precies in het midden, wat mede zou verklaren waarom hier leven is ontstaan. Als alfa vier procent groter zou zijn geweest, had zich in sterren geen koolstof kunnen vormen – het element dat de grondslag vormt voor het aardse leven.
Gevolgen voor natuurwetten
Alfa is een getal zonder eenheden er achter, ongeveer gelijk aan 1/137. Als alfa kan veranderen, betekent dat dat ons hele SI-stelsel met eenheden zoals de meter, de kilogram en de coulomb, niet fundamenteel is en dat het door natuurkundigen geliefkoosde standaardmodel rijp is voor de sloop. Geen wonder dus dat de meeste fysici niet blij zijn met deze resultaten en denken dat systematische meetfouten de oorzaak zijn. Een comfortabeler mogelijkheid – ook deze is stevig slikken voor veel natuurkundigen – is dat er meer, verborgen dimensies bestaan, een soort hyperspace. Sommige varianten van de snaartheorie en andere kosmologische theorieën in ontwikkeling veronderstellen extra dimensies. Dit zou goed nieuws zijn – zo ontdekken we nieuwe krachten, nieuwe deeltjes en misschien zelfs andere heelallen.
Gevolgen voor de kosmologie
Tot nu toe is door wetenschappers aangenomen dat ons heelal een vierdimensionale bol is, een hypersfeer. Deze asymmetrie slaat dit beeld aan gruzelementen.
Onze eigen verre toekomst
Voor inwoners van dit heelal ziet het er volgens de gangbare theorie in de verre toekomst somber uit. Over enkele tientallen miljarden jaren wordt alles groter dan een elektron in dit heelal uit elkaar gerukt door de donkere energie. Door deze ontdekking komt er verandering in dit beeld. Blijkbaar is het heelal niet overal hetzelfde. Hopelijk kunnen onze verre nazaten toch nog een veilig plekje vinden om onze stommiteiten te herhalen.
